A far far away blog

Archive for the ‘Անկապ մտքեր’ Category

Երեկվանից մի համեմատություն է անընդհատ անցնում ուղեղովս` իմ էստեղ լինելը ինչքան է նման LOST-ին («Կորուսյալները»): Դե պարզ է` ինչքան նման է, մի 100 էդքան էլ նման չէ, բայց ինձ էս պահին մենակ նմանություններն են հուզում: :)

Հա, իմ սիրելի կորուսյալների պես ես էլ երկրորդ անգամ եկա էստեղ` առաքելությունս ավարտելու: Մինչև մեկնումիս գիշերը քիթս ու աչքերս լավ կարմրեցրած ու քանի-քանի անմեղ անձեռոցիկների զոհած մրսածության բոլոր հետքերը եկած-չեկած անցան, խզված ձայնս էլ վերականգնվեց: Ինձ համարյա էն հրաշք, բուժիչ կղզում զգացի: Իսկ ես գալուցս առաջ արդեն պատկերացնում էի, թե ոնց են ինձ օդանավակայանում շտապ առանձնացնելու ու տանելու ստուգումների` խոզագրիպի կասկածներով:  Շուրջբոլորս լիիիքը  ուրիշներ են` others. Դարման հենց իմ համալսարանն է, որ կա: Դե ֆլեշբեքերի առկայության մասին էլ չասեմ… ինչքան ուզեք` կան: Անհամբեր սպասում եմ, թե երբ կավելանան ֆլեշֆորուարդները, այ թե կհետաքրքրանա: Անհասկանալի սև ծխանման հրեշն էլ դեռ իդենտիֆիկացվում է: Կասկածներ կան, որ դա էստեղի անհաշիվ սևամորթ ուրիշների հավաքական մարմնացումն է: Ուշադրություն` Սոյերին գտնողին խոստանում եմ դեռ չստացած դիպլոմիս կեսը:

…սկսված է իմ սերիալի 2-րդ եթերաշրջանը, բաց մի թողեք!

Advertisements
Պիտակներ՝ ,

Մեր աշխատավայրում պարբերաբար նոր համակարգչային սարքեր են հայտնվում` ըստ աշխատողների ավելացող պահանջների: Տեղադրողները մինչև հիմա միշտ տղամարդիկ էին, բերում են, շատ արագ տեղադրում, կարգավորում, ստուգում, ժպիտով հրաժեշտ տալիս ու գնում: Իմ կոմպի տեղադրումն էլ էր նույն կերպ, 15-20 րոպե հազիվ տևեց: Էսօր էլ աշխատողներից մեկին 2-րդ LCD մոնիտոր էին բերել, բերողն էլ` առաջին անգամ կին: Քանի որ ինձ շատ մոտ  էր, աչքի պոչով հետևում էի: Մտավ արագ, նիհարիկ էր, հազիվ մի 25-28 տարեկան, կիսատղայավարի հագուկապով ու շարժուձևով, մազերը չխնամված ու պոչ հավաքած, մի ահագին մեծ տուփ ձեռքին: Բերեց, արագ քանդեց արկղը, դատարկեց, սկսեց հավաքել եղած-չեղածը: Մոնիտորի ապագա տերը (տղամարդ) փորձում էր գոնե ձեռք մեկնել, լարերը ինքը միացնել, բայց դե նա դրա կարիքը բնավ չուներ: «Երկու մոնիտորներն էլ նույն բա՞նը պիտի ցույց տան»: «Այո»: Մի երկու հատ էլ շարքային հարց: Ճտ-ճտ-ճտ, վերջ, բոլոր անհրաժեշտ կարգավորումներն արեց հենց ոտքի վրա, բոլորին լավ օր մաղթեց ու կորավ: Հետո զգացի, որ դեռ մի քանի րոպե անընդհատ ինքն էր մտքումս, մտածում էի` տեսնես սիրո՞վ է անում էդ գործը… Է’, դե, ինչ ուզում է լինի, կնոջը չի սազում, էլի, նման գործ, չի սազում ու վերջ!

Պիտակներ՝ ,

enipra

-Իսկ դու ո՞վ ես:
-Ե՞ս… աղջիկ:

=)

Մուտքագրիր քո էլ. փոստի հասցեն` այս բլոգին բաժանորդագրվելու և նոր գրառումների մասին էլ. փոստով տեղեկացվելու համար:

Join 16 other followers

RSS Last.FM վերջին երգեր

  • An error has occurred; the feed is probably down. Try again later.
%d bloggers like this: